ANTWERPEN - Na de succesvolle meetings in onder meer Brussel (met 55 aanwezigen), vond gisterenavond de verkiezingsmeeting in Antwerpen plaats met 50-60 aanwezigen. Tegelijk was er ook in Gent een bijeenkomst (met zo'n 80 aanwezigen). Hierbij een verslag van de meeting in Antwerpen.

De sfeer zat er zeker in op de verkiezingsmeeting. Het zaaltje bleek bijna te klein te zijn voor het aantal aanwezigen en zeker voor het enthousiasme dat er heerste.

Er waren eerst vier sprekers en daarna was het aan de zaal. Ook dat is een andere politiek: geen eindeloze rij opgelegde sprekers waarnaar mag geluisterd worden om enkel achteraf op café commentaar te geven. Neen, bij CAP wordt uitdrukkelijk ruimte gelaten aan de aanwezigen om hun zeg te doen.

De eerste spreker was Jef Sleeckx, jarenlang parlementslid voor de SP.a en nu mede-initiatiefnemer van CAP. Jef zei dat hem op de markt van Houthalen-Helchteren (waar hij campagne voerde met onder meer Jules D'Oultremont) onlangs werd gevraagd of hij geen "verraad" pleegde door uit de partij te stappen. Op dat soort vragen kunnen we volgens Jef makkelijk antwoorden: "De partij heeft het socialisme verlaten, ik niet".

Jef benadrukte dat onze campagne ondanks het gebrek aan middelen toch een impact heeft. De burgemeester van Mol had hem gezegd dat hij onder de indruk was van het feit dat CAP erin geslaagd was om overal volle lijsten in te dienen. Bovendien gaat het om kandidaten die zelf actief zijn op de werkvloer, onder jongeren, in de wijken,... Dat is een groot verschil met de traditionele partijen waar enkel de vorm of de "looks" tellen. Het resultaat van die politiek zien we nu met Mimount Bousakla die van SP.a naar Dedecker trekt. Dat is het resultaat van een totaal gebrek aan ideologie.

Een stem voor CAP is zeker geen verloren stem. Het is een signaal dat we de neoliberale afbraakpolitiek niet langer nemen. Maar het is ook een eerste stap in de verdere opbouw van een partij. Een partij die zich baseert op solidariteit, ook met de arbeiders in Wallonië en Brussel. In die zin is het overigens nuttig dat nu ook professor Houtart (een figuur die gekend is in de antiglobaliseringsbeweging) zich uitspreekt om voor CAP te stemmen.

De tweede spreker was Nadine Peeters, kandidaat op de Antwerpse Kamerlijst en voormalig gemeenteraadslid in Antwerpen. Nadine legde uit dat CAP niet het zoveelste initiatief is ter linkerzijde.

Zelf heeft ze een aantal jaren aan de zijlijn gestaan, onder meer omwille van wat er in het verleden gebeurde. Maar vandaag zitten we in een andere politieke situatie en is bovendien het initiatief CAP anders dan vorige initiatieven. Vandaag wordt een anti-kapitalistische logica sneller aanvaard of wordt toch alleszins veel concreter gezien waarom er nood is aan iets anders. Bovendien heeft CAP een uitstraling van enthousiasme, ondanks beperkingen die er natuurlijk nog zijn. De figuur van Jef Sleeckx doet bovendien een aantal deuren opengaan. Dit enthousiasme en deze beweging moeten we na de verkiezingen verder uitbouwen, die mogelijkheid is zeker aanwezig.

Nadine legde vervolgens de nadruk op twee thema's die haar nauw aan het hart liggen: huisvesting en de positie van vrouwen. Ze legde uit hoe het CAP-programma op die punten effectief anders is en een verschil maakt. Een noodzakelijk verschil overigens.

De derde spreker was Micha Teller, eerste opvolger op de Antwerpse Kamerlijst en leraar. Micha legde uit hoe hij als jonge leraar en LSP-lid overtuigd is van de noodzaak van een nieuwe arbeiderspartij, een politiek verlengstuk voor de arbeiders en hun gezinnen. De noodzaak van een politiek alternatief werd door LSP ook naar voor gebracht in de anti-racismebeweging in de jaren 1990 en de antiglobaliseringsbeweging. Sinds het Generatiepact is dit punt echter concreter geworden voor velen.

Het zal belangrijk zijn om ervoor te zorgen dat CAP geen eendagsvlieg wordt, maar verder wordt uitgebouwd na de verkiezingen. Er is een ruimte en een potentieel voor een initiatief als CAP. Als we kijken naar de buurlanden zien we dat alternatieve lijsten kunnen scoren. Daarbij moeten we echter ook meer duidelijkheid creëren op inhoudelijk vlak en zal er een ideologische positionering nodig zijn. We willen immers niet alleen groeien, maar ook iets doen met die groei. Als we in staat zijn om een politieke factor te worden, zal er ook druk op CAP staan. Daar moeten we op voorbereid zijn door nu reeds aan een inhoudelijke duidelijkheid te werken.

De lijst van officiële sprekers werd afgesloten door de Antwerpse lijsttrekker Ludo Mommen. Ludo deed het relaas van zijn aanwezigheid op de VRT voor de stemtest. Hij werd er in de VIP-ruimte geplaatst nadat hij had aangedrongen om toch binnen te mogen. De VRT had van de lijst van genodigden immers alle CAP-leden geschrapt. Ludo had de VRT-kopstukken zoals Siegfried Bracke hierover geïnterpelleerd, maar die zaten blijkbaar wat verveeld met de situatie die ze zelf hadden gecreëerd. Op vragen over het democratisch gehalte van de stemtest, konden ze niet antwoorden.

Bij deze verkiezingen zijn er eigenlijk twee terreinen. Enerzijds is er hun terrein van de officiële verkiezingscampagnes met de discussie over wie premier wordt en dergelijke. Aan de andere kant is er echter de straat en de werkvloer. Daar wint CAP terrein en zijn we een opkomende factor. Het is in die strijd dat we nu belangrijke stappen vooruit aan het maken zijn.

De discussie met de zaal was bijzonder levendig. Er waren tal van tussenkomsten van CAP-kandidaten en niet-kandidaten. Belangrijke punten die naar voor kwamen, waren de acties bij Opel en de CAP-tussenkomst daarbij, de rol van jongeren en het politieke engagement van jongeren, het potentieel van CAP,... De meeting werd afgesloten met een kort slotwoordje van Jef Sleeckx die benadrukte dat we op basis van dit enthousiasme rond CAP zeker verder vooruit kunnen gaan.