Toespraak Venezuelaanse president Hugo Chavez over klimaatverandering te Kopenhagen.



Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, Excellenties, vrienden, ik beloof dat ik niet meer zal praten dan de meeste vanmiddag . Laat mij een eerste opmerking maken als onderdeel van het vorige punt, dat werd geuit door de delegaties van Brazilië, China, India en Bolivia. We waren al vroeg hier om te spreken maar het was niet mogelijk.De vertegenwoordiger van Bolivia zei, eerst mijn groet natuurlijk aan Kameraad President Evo Morales, president van de Republiek Bolivia.

[Audience applaus]

Ze zei onder andere het volgende, de gepresenteerde tekst is niet democratisch, het is niet inclusief.

We waren net gaan zitten toen we hoorden van de voorzitter van de vorige sessie, de minister, dat er een document zou komen , maar niemand weet, over welk document het gaat bij mijn navraag. Ik denk dat niemand weet over dit top secret document.

Nu zeker, zoals de Boliviaanse kameraad zei, dat is niet democratisch,dit is niet inclusief. Welnu, dames en heren, is dat niet de realiteit van de wereld?
Zijn we in een democratische wereld? Is dit wereldwijde systeem inclusive? Kunnen we iets democratisch verwachten, van dit huidige wereldwijde systeem?

Wat wij ervaren op deze planeet is een keizerlijke dictatuur, en vanaf hier zullen we het verder aan de kaak stellen. Weg met de keizerlijke dictatuur! En lang leve het volk en de democratie en gelijkheid op deze planeet!

[Audience applaus]

En wat we hier zien is een weerspiegeling van deze: Uitsluiting.

Er is een groep van landen die zichzelf superieur voelen aan ons in het Zuiden, in de derde wereld, de onderontwikkelde landen, - of zoals een grote vriend Eduardo Galeano zegt, wij, de geplette landen,- die als een trein over ons heen lopen in de geschiedenis.

In dit licht is het geen verrassing dat er geen democratie is in de wereld en hier zijn we weer geconfronteerd met krachtig bewijs van de wereldwijde keizerlijke dictatuur. Toen twee jongeren hier stonden, bleven de ambtenaren gelukkig fatsoenlijk. Er zijn veel mensen buiten, weet je? Natuurlijk, ze passen niet in deze kamer, ze zijn met te veel. Ik heb in het nieuws gelezen dat er een aantal arrestaties waren. Er zijn intense protesten, daar in de straten van Kopenhagen en ik groet al die mensen daar, de meeste van hen zijn jong, de jeugd.

[Audience applaus]

Natuurlijk het betreft jongeren. Ze zijn denk ik terecht veel meer bezorgd dan wij zijn, voor de toekomst van de wereld. We hebben - de meeste van ons hier - de zon op onze rug, maar zij hebben de zon in hun gezicht en zijn erg ongerust.

Men zou kunnen zeggen, meneer de president, dat een spook waart door Kopenhagen, naar Karl Marx, de grote Karl Marx, een spook waart door de parafrase straten van Kopenhagen, en ik denk dat spook loopt zwijgend door deze kamer, loopt onder ons, door de hallen, hieronder, het stijgt, dit schrikbeeld is een verschrikkelijke spook bijna niemand wil noemen het: Kapitalisme is het spook, bijna niemand wil het noemen.

[Audience applaus]

Het kapitalisme, hoor het volk brullen, daar buiten, luister.

Ik heb enkele van de leuzen geschilderd op de straten gelezen, en ik denk dat een aantal van die slogans van deze jongeren, dezelfde waren die ik hoorde toen ik jong was, ik heb er twee genoteerd. Een: Verander niet het klimaat, verandering het systeem.

[Audience applaus]

En ik neem het aan boord voor ons. Laten we niet veranderen van klimaat, laten we veranderen van systeem! En dus zullen we beginnen de planeet te redden . Kapitalisme is een destructief ontwikkelings model dat een einde dreigt te maken aan het leven, en de menselijke soort .

En een andere slogan roept op tot reflectie. Het is erg in lijn met de bancaire crisis die de wereld over gaat en nog steeds beïnvloedt, en hoe de rijke noordelijke landen steun gaven aan de bankiers en de grote banken. De VS alleen gaf, goed, ik verloor het bedrag, maar het is astronomisch, om de banken te redden. Ze zeggen in de straten het volgende: Als het klimaat een bank was zou ze al zijn gered.

[Audience applaus]

En ik denk dat het waar is. Als het klimaat een van de grootste kapitalistische banken zou zijn hadden de rijke regeringen het al gered.
Ik denk dat Obama het niet heeft begrepen. Hij ontving de Nobelprijs voor de Vrede bijna dezelfde dag dat hij 30 duizend soldaten stuurde om meer onschuldige doden te maken in Afghanistan, en nu komt hij hier staan met de Nobelprijs voor de vrede , de president van de Verenigde Staten.

Maar de Verenigde Staten heeft de machine om geld te maken, om dollars te drukken, en daarmee geloven ze dat ze de banken hebben gered en het kapitalistische systeem.

Nou, dit is een opmerking die ik eerder wilde maken. We ondersteunen het punt dat Brazilië, India, Bolivia, China, in hun interessante standpunt brachten dat Venezuela en de landen van de Bolivariaanse Alliantie een stevig aandeel hebben in de wereld. Maar ze hebben ons niet laten spreken, dus tellen deze notulen niet mee alstublieft, meneer de president.

[Audience applaus]

Kijk, ik had het genoegen van na de vergadering deze Franse auteur Herve Kempf te ontmoeten. Ik beveel zijn boek aan, het is beschikbaar in het Spaans en ook in het Frans, en zeker in het Engels, Herve Kempf: Hoe de Rijke de Planeet vernietigen. Dit is wat Christus zei: het zou makkelijker zijn voor een kameel om door het oog van een naald te kruipen dan voor een rijke om het koninkrijk van de hemel binnen te gaan. Dit is wat onze Heer Christus zei.

[Audience applaus]

De rijken zijn de vernietiging van de planeet. Denken ze dat ze naar een andere planeet kunnen gaan wanneer zij deze vernietigen ? Hebben zij plannen om naar een andere planeet te vertrekken? Tot dusver is er niets aan de horizon van de melkweg.

Dit boek is zojuist verschenen en bereikte mij, Ignacio Ramonet gaf het aan mij, en hij is ook ergens in deze kamer. In de proloog of de preambule zegt Kempf het volgende, ik zal lezen:

"We kunnen geen vermindering van het mondiale grondstoffen verbruik verkrijgen als we geen krachtige maatregelen nemen naar beneden op verschillende niveaus, en als we niet werken aan de bestrijding van ongelijkheid. Het is noodzakelijk dat we aan het ecologische beginsel 'denk globaal en handel lokaal ', het principe toevoegen dat de situatie oplegt: "Eet minder en deel meer."

Ik denk dat het een goed advies is dat deze Franse schrijver Herve Kempf ons geeft.

[Audience applaus]

Welnu, meneer de president, de klimaatverandering is ongetwijfeld het meest verwoestende milieuprobleem van deze eeuw. Overstromingen, droogte, zware stormen, orkanen, smeltende ijskappen, stijging van de gemiddelde zeespiegel, verzuring van de oceaan en hittegolven, dat alles verscherpt de impact van wereldwijde ernstige crisis.

De huidige menselijke activiteit boven de drempel van duurzaamheid, is een gevaar voor het leven op de planeet, maar ook in dit zijn wij diep ongelijk.

Ik wil herinneren: de 500 miljoen rijkste mensen, 500 miljoen, dit is zeven procent, zeven procent, zeven procent van de wereld bevolking. Deze zeven procent is verantwoordelijk, deze 500 miljoen rijkste mensen zijn verantwoordelijk voor 50 procent van de emissies, terwijl de armste 50 procent slechts goed zijn voor zeven procent van de uitstoot.

Dus het lijkt mij een beetje vreemd de Verenigde Staten en China op hetzelfde niveau te zetten. De Verenigde Staten , zal spoedig 300 miljoen mensen bereiken . China heeft bijna vijf keer de Amerikaanse bevolking. De Verenigde Staten verbruikt meer dan 20 miljoen vaten olie per dag, China bereikt slechts 5-6 miljoen vaten per dag, u kunt niet hetzelfde vragen van de Verenigde Staten en China,

Er zijn kwesties te bespreken, hopelijk kunnen wij met de hoofden van staten en regeringen samen gaan zitten en de waarheid, over deze kwesties bespreken.

Dus, meneer de president, 60 procent van de ecosystemen van de planeet zijn beschadigd, 20 procent van de aardkorst wordt afgebroken, zo hebben we onverstoorbaar getuigen van ontbossing, land conversie, woestijnvorming, verslechtering van zoet water systemen, overexploitatie van zee, hulpbronnen, vervuiling en verlies van biodiversiteit.

Het overmatig gebruik van de grond overstijgt met meer dan 30 procent de capaciteit om zich te regenereren. De planeet heeft niet voldoende vermogen om zichzelf te reguleren, de planeet verliest dit. We produceren iedere dag meer afval dan kan worden verwerkt. Het overleven van onze soort hamert in het bewustzijn van de mensheid. Ondanks de urgentie, en twee jaar van onderhandelingen, onder het Protocol van Kyoto,hebben we dit evenement bij gewoond, zonder enige echte en zinvolle overeenkomst.

En inderdaad, op de tekst die zo maar uit de lucht komt vallen, zoals sommige het noemde,zegt Venezuela , en de ALBA-landen, de Bolivariaanse Alliance dat we deze niet zullen accepteren, want dit zijn teksten die niet afkomstig zijn van werkgroepen onder het Kyoto Protocol en het verdrag. Dat zijn de enige legitieme teksten die we hebben besproken, zo intensief gedurende vele jaren.

[Audience applaus]

En in deze laatste paar uur, geloof ik dat u niet geslapen plus niet gegeten heeft, is het niet logisch lijkt mij om met een document te komen uit het niets, zoals u zegt.

De wetenschappelijk onderbouwde doelstelling van vermindering van de emissie van vervuilende gassen en het bereiken van een akkoord over samenwerking op lange termijn is duidelijk. Maar is dit vandaag op dit moment blijkbaar niet, voor u.

Wat is de reden? Wij hebben geen twijfel.

De reden is de onverantwoordelijke houding en gebrek aan politieke wil van de machtigste naties op deze planeet. Niemand mag zich beledigd voelen , ik herinner me de grote Jose Gervasio Artigas toen hij zei: "Met de waarheid spreken,wil ik noch beledigen noch bang maken. Maar wil ik eigenlijk een onverantwoordelijke houding omkeren, van uitsluitingen, van elitair beheer, van een probleem dat van iedereen is en dat we alleen samen kunnen oplossen."

Het politieke conservatisme en het egoïsme van de grootste consumenten van de rijkste landen blijkt hoge ongevoeligheid en gebrek aan solidariteit te vertonen met de armen, de hongerigen, en zij die het meest kwetsbaar zijn voor ziekte, natuurrampen. Meneer de voorzitter, een nieuwe en single overeenkomst is essentieel, van toepassing op absoluut ongelijke partijen,naar gelang de omvang van hun bijdragen en de economische, financiële en technologische mogelijkheden en gebaseerd op onvoorwaardelijk respect voor de beginselen die zijn vervat in het verdrag.

De ontwikkelde landen moeten bindende, duidelijke en concrete vastleggingen voor de aanzienlijke vermindering van hun uitstoot doen en dragen verplichtingen van de financiële en technologische hulp aan arme landen om te werken aan het stoppen van de vernietigende gevaren van klimaatverandering. In dit respect, het unieke karakter van eilandstaten en de minst ontwikkelde landen moet ten volle worden erkend.

Meneer de voorzitter, de klimaatverandering is niet het enige probleem van de mensheid vandaag. Andere plagen en onrecht onderdrukken ons, de kloof tussen rijke en arme landen is blijven groeien, ondanks alle millenniumdoelstellingen, de top van Monterrey, Op al deze topontmoetingen zoals de president van Senegal heeft gezegd, is er een onthullende waarheid, er zijn beloftes en er zijn beloften die niet nagekomen worden en de wereld blijft in destructieve vaart verder draaien.

Het totale inkomen van de 500 rijkste personen in de wereld is groter dan het inkomen van de 416 miljoen armste mensen. De 2,8 miljard mensen die in armoede leven van minder dan 2 dollar per dag, wat neerkomt 40 procent van de wereldbevolking, ontvangen maar 5 procent van het wereld inkomen.

Vandaag sterven elk jaar ongeveer 9,2 miljoen kinderen voor hun vijfde jaar en 99,9 procent van deze sterfgevallen komen voor in armere landen.

De kindersterfte is 47 doden per duizend levend geborenen, maar is slechts 5 per duizend in rijke landen. Levensverwachting op de planeet is 67 jaar, in rijke landen is dat 79, terwijl in sommige arme landen het slecht 40 jaar is.

Daarnaast zijn er 1,1 miljard mensen zonder toegang tot drinkwater, 2,6 miljard zonder sanitaire voorzieningen, ruim 800 miljoen analfabeten en 1,02 miljard hongerige mensen, dat is het wereldwijde scenario.

Nu de oorzaak, wat is de oorzaak?

Laten we het eens hebben over de oorzaak, laten we de verantwoordelijkheden niet ontlopen, en laten we niet ontkomen aan de diepte van dit probleem. De oorzaak, ongetwijfeld, ik verwijs terug naar het thema van dit hele rampzalige panorama, is het destructieve systeem van kapitaal en het belichaamde model: Kapitalisme.

Hier is een citaat dat ik wil lezen, van de grote bevrijdings theoloog Leonardo Boff,een Braziliaanse, onze American, Leonardo Boff zegt over dit onderwerp als volgt:

"Wat is de oorzaak? Ah, de oorzaak is de droom van geluk zoeken door middel van materiaal accumulatie en van eindeloze vooruitgang, en het gebruik van wetenschap en technologie om alle middelen van de aarde te exploiteren zonder grenzen .

En hij citeert hier Charles Darwin en zijn "natuurlijke selectie", de survival of the fittest, maar we weten dat de sterkste overleven op de as van de zwakste.

Jean Jacques Rousseau, moeten we altijd herinneren, zei dat tussen de sterke en de zwakke, de vrijheid wordt onderdrukt. Dat is de reden waarom het Rijk spreekt van de vrijheid, het is de vrijheid om te onderdrukken, om binnen te vallen, om te doden, te vernietigen, en te exploiteren. Dat is hun vrijheid, en Rousseau voegt deze beperkende zin toe: "Alleen de wet bevrijdt."

Er zijn landen die hopen dat hier geen enkel document komt uit de top, juist omdat ze geen wet willen, ze willen geen standaard, omdat het ontbreken van deze normen hen in staat stelt te spelen op hun uitbuitende vrijheid, hun verpletterende vrijheid.

We moeten een inspanning leveren en onder de druk hier in de straten, zodat er een toezegging komt , een document dat de meest machtigste landen op aarde verplicht.

[Audience applaus]

Nou, meneer de president, Leonardo Boff vraagt ... Heb je Boff ontmoet? Ik weet niet of Leonardo kan komen, ik ontmoette hem onlangs in Paraguay, We lezen graag wat hij schrijft.

Kan een eindige aarde ondersteuning bieden aan een oneindige project? Het proefschrift van kapitalisme, oneindige ontwikkeling, is een destructief patroon, let's face it.

Dan Boff vraagt ons wat we kunnen verwachten van Kopenhagen? Minstens deze eenvoudige bekentenis: We kunnen zo niet doorgaan. En een eenvoudig voorstel tot verandering : Let's do it, maar zonder cynisme, zonder leugens, zonder dubbele agenda's, geen documenten uit de blauwe hemel, maar met de transparante waarheid.

Hoe lang, vragen wij uit Venezuela, meneer de president, dames en collega's, hoe lang gaan we nog toestaan dat deze onrechtvaardigheden en ongelijkheid blijven bestaan? Hoe lang gaan we de huidige internationale economische orde en de heersende marktmechanismen nog tolereren ?

Hoelang gaan we enorme epidemieën als HIV toestaan ? Hoe lang gaan we toestaan dat de hongerigen niet in staat zijn hun kinderen te voeden? Hoe lang gaan we toestaan dat miljoenen kinderen sterven aan ziekten die te genezen zijn? Hoe lang zullen we gewapende conflicten en bloedbaden van miljoenen onschuldige mensen nog toelaten waardoor de krachtigen in staat zijn de grondstoffen van andere volkeren te grijpen?

STOP de agressie en de oorlogen! Wij, de volkeren van de wereld vragen de rijken, degenen die proberen de wereld te blijven domineren en te benutten ten kost van ons:
Geen keizerlijke militaire basissen of militaire staatsgrepen meer! Laten we bouwen aan een meer rechtvaardige en billijke economische en sociale orde, laten we armoede uit bannen, laten we onmiddellijk stoppen met de hoge emissie niveaus, laten we stoppen met aantasting van het milieu en laten we de grote catastrofe van klimaatverandering voorkomen, laten we onszelf integreren in het nobele doel van vrij en in verbondenheid te leven voor iedereen.

Meneer de voorzitter, bijna twee eeuwen geleden, was een universele Venezolaanse, een bevrijder van naties en voorloper van geweten, overgelaten aan een door het nageslacht full-gewild stelregel: "Als de natuur zich tegen ons keert, laten we vechten tegen en maken dat het ons gehoorzaamt. "Dat was Simón Bolívar, de Bevrijder.

Vanuit het Bolivariaanse Venezuela, op een dag als vandaag ongeveer tien jaar geleden, precies tien jaar, ervaren wij de grootste klimaat tragedie in onze geschiedenis (de Vargas tragedie), uit dit Venezuela waarvan we via de revolutie proberen gerechtigheid te winnen voor alle mensen, zeggen we, het is slechts mogelijk via de weg van het socialisme!

Socialisme, het andere spook waar Karl Marx over sprak , die loopt hier ook, het is eerder als een contra-spook. Socialisme, dit is de richting, dit is het pad om de planeet te redden,Daar heb ik niet de minste twijfel over. Kapitalisme is de weg naar de hel, de vernietiging van de wereld. We zeggen dit uit Venezuela, dat als gevolg van het socialisme wordt bedreigd door de U. S.

Van de landen die ALBA omvatten de Bolivariaanse Alliance, roepen wij, en ik wil, met alle respect, maar uit mijn ziel, roepen in naam van de vele op deze planeet, zeggen aan alle regeringen en volkeren van de aarde, om Simón Bolívar, de Bevrijder te parafraseren: "Als de destructieve aard van het kapitalisme zich tegen ons keert, laten we vechten tegen haar en maken dat het ons gehoorzaamt. Laten we niet werkloos wachten op de dood van de mensheid.

Geschiedenis roept ons te verenigen en te vechten.

Als het kapitalisme zich verzet, zijn wij verplicht tot het opnemen van de strijd tegen het kapitalisme en de weg te openen voor de redding van de menselijke soort. Het is aan ons, om de banners omhoog te steken van Christus, Mohammed, over gelijkheid, liefde, rechtvaardigheid, menselijkheid, het ware en diepste humanisme. Als we dat niet doen is de meest prachtige schepping van het heelal, de mens, gedoemd te verdwijnen, en zal het verdwijnen.

Deze planeet is miljarden jaren oud, en deze planeet bestaat al miljarden jaren zonder ons, de menselijke soort, Dat wil zeggen de aarde kan zonder ons bestaan. Nu, zonder de aarde zullen wij niet voortbestaan, en we vernietigen Pachamama als Evo zegt, zoals onze inheemse broeders uit Zuid - Amerika zeggen.

Ten slotte, meneer de president, laten we luisteren naar Fidel Castro toen hij zei: "Een soort is met uitsterven bedreigd: de mensheid."

Laten we luisteren naar Rosa Luxemburg toen ze zei: 'socialisme of barbarij. "

Laten we luisteren naar Christus de Verlosser, toen hij zei: "Zalig zijn de armen want hunner is het koninkrijk van de hemel."

Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, zijn wij in staat van deze aarde het graf te maken van de mensheid ? Laten we van deze aarde een hemel maken, een hemel van het leven, van vrede, vrede en broederschap voor de hele mensheid, voor de menselijke soort.

Mijnheer de Voorzitter, dames en heren, ik dank u zeer en geniet van uw maaltijd.

[Audience applaus]